De meningen zijn verdeeld; zijn sociale media een zegen of vloek voor de mens? Bij mijzelf slaat de weegschaal vooralsnog door in het positieve. Zelfs uit het op het oog negatieve is positieve informatie te halen.

In een provinciestad onder de rook van mijn eigen woonplaats verandert een café van eigenaar. De reden: de voormalige uitbaters waren niet zo heel bedreven in het uit elkaar houden van debet en credit. De twitterberichten van de oude eigenaresse hebben echter onveranderd een juichende toon alsof het nog steeds 'excelsior' is. Die heeft niks geleerd, haar twitteraccount vormt een rijke bron van informatie voor toekomstige investeerders. 'Nooit aan beginnen' schreeuwt elk bericht je toe.

De nu bijna ex CEO (zoals hij zichzelf graag liet noemen) van de regionale zorginstelling Sutfene werkte in 2006 zijn medebestuurder vakkundig de vergetelheid in. Kennelijk bleef er daarna toch iets knagen aan het rudimentaire geweten van de bestuurder. Hij gebruikte onder andere zijn account op LinkedIn om zijn oud-collega na zo'n 4 jaar als eerste levensteken het volgende berichtje te sturen: "Bonnes Venema indicated you as a former collegue from Sutfene….." Het verzinnen van een eigen tekst in het vrije keuze vakje bleek een te lastige opgaaf. Goethe liet het zijn Faust al zeggen: "Du bleibst doch immer was du bist".