Je kon zien dat ze een mooie vrouw was geweest want eigenlijk was ze dat nog steeds. Maar het langdurig gebruik van verslavende middelen had verwoestende sporen nagelaten in haar uiterlijk. Ze sprak het verzorgde Nederlands zoals oudere Indo’s dat over het algemeen doen, met een prettige en melodieuze dictie. De afgelopen dagen had ze veel last gehad van ontwenning, maar nog veel meer van de problematische relatie met haar vriend. Haar telefoongesprekken met hem vulden een groot deel van haar dag en steevast eindigden die gesprekken in wanhopige huilbuien van haar kant. Ze had een veelbewogen leven achter de rug van misbruik, prostitutie, ‘foute’ mannen en mishandeling, maar ze kon die cirkel niet doorbreken. Na de zoveelste telefonische ruzie en aanvullende huilbui stond ze plots voor me, ze had Pippi Langkous staartjes gemaakt en keek me met betraande ogen aan. “Ben ik lastig….?” vroeg ze met een dun stemmetje. En terwijl ze dat vroeg moest ze iets aan haar staartjes schikken. Ze boog zich achterover waarbij haar rug hol ging staan en haar bloesje dat eerst keurig op de tailleband van haar broek had gerust schoof wel 15 centimeter omhoog. In een flits zag ik haar strakke getinte buik en toen ik weer opkeek, keken haar grote bruine ogen recht in de mijne. Ik realiseerde me direct dat ik erin was geluisd, we zagen het in elkaars ogen en wisten het allebei… dá­t was de bedoeling geweest, dá­t moest ik zien. Maar wat dacht ze in mí­jn ogen gelezen te hebben?